زمستان به دور از پنجره تکرار روزهای یکسان گذشته نیست زمستان سایه خوفناکی است که تا زیر سقف دنبالت می آید تا روی تخت سفید سردی که می برند آنجا پای راست غمبارت را یا اینکه شب بیدار میشوی سالم یا اینکه ص

خبر ساده بود

در این اوضاع کاترینا

عده ای را سوخت

خرد شد

ویران شده و باد برد

سرپناهشان را باد

این اوباش در جریان

یک روز

در خانه یا خیابان

عده ای را کرد حیران

مادری رفت راحت شد

عده ای شدند

هزارباره

سیاهپوشان

و تنها خدا می داند

چه کسی راحت شد

چه کسی ویران

از دست این

خوباد تلخ قدفراز نامردم

نافذ نالان

این بی خبر مهمان